اندیشیدن به شدنی ها چگونه ممکن است و چرا اهمیت دارد؟

اندیشیدن به شدنی ها

اندیشیدن به شدنی ها چگونه ممکن است و چرا اهمیت دارد؟

چرا باید انرژی اندیشیدن به شدنی ها را حس کرد

کسانی که اهل اندیشیدن به شدنی ها هستند، می توانند کاهایی را بکنند که به نظر نشدنی است،

چون بوجود چاره و راه حل باورد دارند.

تو هم باید به دلیل زیر در شدنی ها و ممکن ها فکر کنی:

اندیشیدن به شدنی ها، شدنی ها و ممکنات را زیاد می کند

وقتی ایمان داشته باشی که می توانی کارهای مشکل را انجام دهی و موفق می شوی درهای زیادی به روی تو باز می شوند.

اگر ذهن خود را به روی شدنی ها باز کنی، در واقع به استقبال شدنی های دیگر رفته ای.

اندیشیدن به شدنی ها، مردم و فرصت ها را به جانب تو می کشاند

افراد کلان فکر، افراد بزرگ را به سوی خود جلب می کنند اگر می خواهی دستاوردهای بزرگ داشته باشی باید به شدنی ها فکر کنی.

اندیشیدن به شدنی ها باعث ازدیاد شدنی ها می شود

متفکران بزرگ و اثر گذار برای دیگران هم فرصت آفرین می شوند، زیرا فکر کردن به شدنی ها واگیر است.

نمی توان همنشین متفکران  بزرگ بود و به شدنی ها فکر نکرد. اما فکر کردن به شدنی ها آثار مستقیم دیگری هم بر دیگران دارد.

اندیشیدن به شدنی ها باعث می شود صاحب رویاهای بزرگ شویم

حرفه ات هرچه باشد، فکر کردن به شدنی ها تو را یاری می دهند تا افق دیدت را گسترش دهی و صاحب رویاها بزرگ شوی.

یک متفکر: متفکران بزرگ، متخصص آفرینش آینده نگری مثبت و تصاویر خوش بینانه در ذهن خود و دیگرانند.

اندیشیدن به شدنی ها عروج از میان‌مایگی

هربار برچسب نشدنی را از روی کاری برداشتی، بر توانای پنهان خودت می افزایی

اندیشیدن به شدنی ها انرژی زا است

تامس فولر: تفاوت واقعی انسانها در انرژی آن هاست.

با داشتن عزمی استوار، هدفی مشخص و اراده‌ی شکست ناپذیر می توان تقریبا هرکاری کرد.

فرق بین انسانهای بزرگ و کوچک همین است.

بین فکر کردن به شدنی ها و انرژی هر کس رابطه ای مستقیم حاکم است.

اندیشیدن به شدنی ها تو را ازتسلیم باز می دارد

کسانی که به شدنی ها فکر می کنند به موفقیت خود ایمان دارند.

دنیس ویتلی نویسنده روان‌شناسی برد می گوید:

برندگان زندگی همیشه در قابل اصطلاحاتی مثل می خواهم، می توانم، هستم، فکر می کنند.

بازندگان بر خلاف برندگان، اندیشه حیات بخش خود را بر کارهایی که باید می کردند و یا آن چه نمی کنند متمرکز می کنند.

اگر باور کنی که می توانی کاری کنی، نیمی از راه توفیق را پیموده ای.

اما اگر باور داشته باشی که نمی توانی، تلاش کردن و مجاهدت بی فایده است. چون قبلا میدان را واگذار کرده ای.

0 پاسخ ها

دیدگاه خود را ثبت کنید

آیا می خواهید به بحث بپیوندید؟
در صورت تمایل از راهنمایی رایگان ما استفاده کنید!!

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *