مدل کوچینگ GROW

مربیگری

مدل کوچینگ GROW

مدل Grow در مربیگری توسط Sir John Whitmore‌ طراحی شده است و کتابشان با نام “مربیگری برای عملکرد” آورده شده است. این مدل مربی گری می تواند به عنوان ساختار مکالمات مربی گری استفاده شود. این امر زمانی مفید است که برای مربیگری جدید به عنوان چارچوبی در نظر گرفته شود که بتواند مکالمه مربیگری انجام دهد که به شما و مراجع شما اجازه می دهد که:

  • اطمینان حاصل کنید که زمان صرف شده در راستای اهداف مراجع است.
  • اهداف مورد بررسی قرار گرفته اند.
  • خود آگاهی و آگاهی مراجع رشد کند.
  • راه حل ها، اقدامات و فعالیتها توافق شده است
  • مراجع، خود را برای طی مراحل پیشرفت متعهد کند

همانطور که در همه مدلها، زمانی که در حال اجرای آن هستیم ممکن است متوجه شویم مخفیانه مراحل با هم ادغام شده اند. در ای مدل هم مشکلی نیست، فقط یک لحظه بررسی کنید که در طی فرایند تمام مراحل را پوشش داده باشید.

G

Goal

تنظیم هدف برای جلسه و همچنین برای کوتاه مدت و بلند مدت

R

Reality Checking

بررسی واقعیت برای کشف وضعیت فعلی

O

Options

گزینه ها، استراتژی های جایگزین، یا دوره اقدامات

W

What is to be done

 چه اتفاقی می افتد، چه وقتی، با چه کسی و خواست چه کسی؟

 

هدف را مشخص کنید:

مرحله اول پذیرش و ادراک اهدافی است که کسی که به مربی نیاز دارد می خواهد در این جلسه پوشش دهد. این موضوع بسیار مهم است. برخی سوالاتی که ما را در رسیدن اهداف کمک می کند به شرح ذیل است:

از این جلسه چه می خواهی؟

ما نیم ساعت وقت داریم، پس از کجا شروع می کنید؟

با توجه به این زمان محدود چه چیز برای شما مفید است؟

هدف باید سه مشخصه مهم داشته باشد یعنی SMART, PURE و CLEAR باشد.

SMART= Specific, Measurable, Agreed, Realistic, and Time Phased

مشخص، قابل سنجش، هماهنگ، واقع بینانه و زمان بندی شده باشد.

Pure= Positive Stated, Understood, Relevant and Ethical

مثبت بیان شده، قابل درک، مرتبط و اخلاقی باشد.

CLEAR= Challenging, Legal, Environmentally sound, Appropriate and Recorded

چالش برانگیز، قانونی، سازگار با محیط زیست، مناسب و ضبط شده باشد.

قبول کردن اهداف مربی گری:

یک رویکرد هشت گانه بر اساس این نتایج شکل گرفته است، اقتباس شده از Mentoring–یک بررسی ازHenley-از بهترین تمرین توسط Jane Cranwell-Ward, Patricia Bossons and Sue Gover

  • بشکلی مثبت آنچه را که می خواهید شرح دهید، چه چیز می خواهید.
  • پیدا کردن نشانه هایی که آنها برای اثبات موفقیت نیاز دارد. چگونه خواهی دانست؟ کی خواهی داشت؟ چه چیز میخواهی؟ چگونه به می بینی، میشنوی و احساس خواهید کرد؟ چقدر شبیه یا متفاوت خواهد بود؟ اینها بایدهای شناخت موفقیت است.
  • آیا می توانید شروع کنید و روند را تا هر زمان که می خواهید حفظ کنید ؟ چه چیزی می تواند شما را از داشتن آن هدف الان متوقف کند؟ چه چیزی نیاز دارید؟ گام اول شما چیست؟
  • شما در حال حاضر کارهایی را انجام می دهید، بنابراین از کدام بخش از رفتارهای کنونی خود برای بدست آوردن آنچه می خواهید می توانید استفاده کنید؟
  • در چه زمینه ای می خواهید به نتیجه برسید؟ همه جا یا جایی خاص؟ هر زمان یا زمانی خاص؟ در چه زمان، مکان و یا با چه کسی نمیخواهی به نتیجه برسی؟
  • هزینه های آنچه که شما می خواهید چقدر است؟ آیا هزینه آن برای شما ارزش دارد؟ چه چیزهایی را از دست خواهید داد؟
  • آیا ارزش زمانی که می برد را دارد؟
  • آیا نتیجه ای که می خواهید با اهداف، احساسات و هویت شما همخوانی دارد؟

بررسی واقعیت

هنگامی که هدف تعیین می شود، باید حقایق و احساسات را در اطراف مورد بررسی قرار دهید. مساله، مشکل، موضوع. این اکتشاف برای افزایش آگاهی و  خودآگاهی عوامل داخلی که تصور ما را از واقعیت تحریف می کند شناسایی می کند. برای اینکار گاهی باید به احساسات ضربه بزنیم:

چه احساسی درباره آن داشتید یا دارید؟

چه احساسی بر شما غالب می شود وقتی ….؟

فکر می کنید از چه چیزهایی می ترسید؟

آیا می توانید از ۱ تا ۱۰ به اعتماد به نفس خود در توانایی انجام ….. نمره دهید؟

یک سوال واقعی که همیشه ارزشمند است این است:

تا چه حد در این مورد اقدام کرده اید؟ و به دنبال آن : اثر این اقداماتی که انجام داده اید چیست؟ و اگر پاسخی نباشد: عوامل موثر در جلوگیری از اقدامات شما چیست؟

گزینه ها:

هنگامی که مراجع ها در مورد واقعیتهای اطراف وضعیت خود آگاه شدند، باید در مورد اقدامات، راه حل ها و ایده هایی که به حل و فصل و یا حرکت دادن موقعیت پیش می روند فکر کنند. داشتن گزینه ها مهم است، زیرا انتخاب ما را قادر می سازد تا احساس تحت کنترل داشتن و توانایی داشته باشیم. حتی بسیار قدرتمندتر خواهد بود که این گزینه ها گزینه های خودمان باشد و حتی انتخابی که می کنیم توسط خودمان باشد.

هنگامی که از ما خواسته می شود تا در مورد گزینه های پیش رو در یک مساله فکر کنید می توانید با نگرانی مواجه بشوید. این منفی بودن از عقاید محدودکننده خود ماست. به عنوان یک مربی، ما باید مردم را از باورها دور کنیم.

برخی پاسخ های منفی بسیار رایج عبارتند از :

  • من نمی دانم.
  • این کار انجام نمی شود.
  • نمی توان آنرا انجام داد.
  • آنها هرگز با آن موافق نیستند.
  • به هزینه زیادی نیاز دارد. وقت زیادی لازم دارد.

برای بازگرداندن منفی بودن سوالات زیر این سوال ممکن است جواب بدهد: چه می شود اگر…..؟

  • چه می شد اگر جواب را می دانستید؟ در این صورت چه خواهد شد؟
  • اگر مانع وجود نداشته باشد چه کار می کنید؟ سپس شما می خواهید چه کار کنید؟
  • اگر پول کافی/ زمانی کافی داشتید چه؟

کلید، شناسایی اعتقادهای محدود کننده است. سپس راه حل ها و انتخاب ها بسیار راحت خواهد بود.

چه چیزهایی باید انجام شود؟

هنگامی که انتخابی برای حرکت رو به جلو مورد توافق قرار گرفت خیلی مهم است که مراجه به صور کامل به سمت انجام آن حرکت کن به این شرط که حس کند اعتماد به نفس لازم برای به پایان رساند آن را داشته باشد. این مرحله نیازمند است که  این موارد را پوشش دهد: چه چیزی، چه زمانی، توسط چه کسانی(حمایت گر / در گیر) و چه اراده ای انجام می شود.

اگر این موضوع مورد بررسی قرار نگیرد، ممکن است فکر کنید که مراجع جلسه را با اقدامات موفق ترک کرده است. اما جلسه بعد زمانی که متوجه می شوید که هیچ اتفاقی نیافتاده است شگفت زده خواهید شد.

برخی سوالاتی که ممکت است کمک کنند عبارتند از:

چه کار می خواهی بکنی؟

کی می خواهید این کار را انجام دهید؟

آیا این اقدام شما با هدف است؟

چه موانعی ممکن است در طول مسیر شما پیش بیایید؟

چه کسی باید بداند؟

چه نیازی به حمایت دارید؟

چگونه و چه زمانی می خواهید این پشتیبانی را دریافت کنید؟

چه ملاحظات دیگری دارید؟

از ۱ تا ۱۰ چقدر مطمئن هستید که اقدامات مورد نظر را انجام می دهید؟

چه چیزی مانع از این می شود که اطمینان شما از انجام اقدامات مورد نظر ۱۰ نشود؟

چه چیزی کمک می کند که اطمینان شما ۱۰ بشود؟

 

 

“عملکرد، یادگیری و لذت بردن از هم جدا نیست.”

سر جان ویتمور

0 پاسخ ها

دیدگاه خود را ثبت کنید

آیا می خواهید به بحث بپیوندید؟
در صورت تمایل از راهنمایی رایگان ما استفاده کنید!!

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *